Even let ik niet op en dan staat het SGA team Volewijckers.1 op kop in de eerste klasse. Oké, we zijn niet de favoriet, want dat is De Raadsheer met vele kanonnen, maar met nog 2 ronden te gaan bovenaan staan is toch leuk. De finale wordt waarschijnlijk Volewijckers – De Raadsheer, maar zoals elke voetbalcoach opmerkt: we bekijken het wedstrijd na wedstrijd en we moeten eerst nog tegen Oosten-Toren en Raadsheer krijgt het sterke VAS-2, maar als De Raadsheer die wint blijven zij de favoriet. Vas-2 stond lang 1 matchpunt voor op ons, maar de vorige ronde speelden zij 4-4 tegen Nieuw West-3. En wij speelden op 18 februari thuis tegen Nieuw-West.3 en hadden geen kind aan ze. Fred Jungen scoorde al snel 1-0 door een blunder van Wim v Tuyl. Ook bij Wim gaat de ouderdom tellen was zijn eigen conclusie. Toch ook netjes van Fred. Daarna werd het lange tijd stil en stond het op vele borden aardig gelijk. Nu vindt de computer wel heel snel dat de stelling gelijk is. Op het bord van Simeon Hoetink stond het op een gegeven moment niet zo gelijk als ik de opmerking van Martin Beugel mag geloven. Simeon had een stuk kunnen verliezen als ik het goed begrepen heb, maar de partij eindigde in remise. Dezelfde Martin Beugel zorgde zelf met zwart voor een overwinning. Zijn tegenstander had dan wel duidelijk een lagere rating, maar dat neemt niet weg dat zwart toch altijd lastig kan zijn 2 ½- ½ En de volgende speler van ons met zwart liet een punt aantekenen. Richard Lindeman had met veel gemanoeuvreer zijn tegenstander op de knieën gekregen. Ook hier voor ons een hogere rating en ook hier gold dat zwart het toch maar moet zien te bereiken. En toen kwam de tegenvaller van de dag: Roger. Met zwart kreeg hij een mindere stelling, maar hij zag een wending “waarbij hij niet meer kon verliezen ” ving ik op. In die logica zat een gat en met zwart moest hij wel zijn meerdere erkennen in een tegenstander met een lagere rating. Toch het bewijs van wat ik hiervoor geschreven heb. Sanne Visser speelde op bord 4 tegen iemand
met een hogere rating en hij maakte netjes remise 4-2. Cor Croese met zwart was achteraf niet zo tevreden en zeker niet met de remise, maar wanneer is Cor wel tevreden geweest met een half puntje. Toch had hij blij mogen zijn, want hij was de matchwinnaar 4 ½ - 2 ½ . Zelf had ik een leuk eindspel waarbij menigeen vond dat het gelijk stond, maar nu was de computer het met mij eens: wit staat beter. Dat zwart het niet optimaal speelde is normaal op ons niveau en zo liet mijn tegenstander een leuk eindspel toe voor de toeschouwers en ik nam de complimenten dankbaar in ontvangst: 5 ½ - 2 ½ met als gevolg dat we op kop staan.
Verslag van Frank van de Velpen