Ik had me voorgenomen om vaak langs de borden te lopen om verslag te kunnen doen van het
reilen en zeilen van mijn teamgenoten. Gaat mijn tegenstander een scherpe variant spelen
waarbij ik, zeker in het begin van de partij, veel tijd nodig heb om alle gevaren te overzien en
te bestrijden. Zit ik ook nog op bord-8, dus heb ik alleen maar een medespeler aan 1 kant van
me. Vroeger, toen ik nog jong was, was dat allemaal geen bezwaar. Ik had de opening vaak
wel bestudeerd, dus daar sloeg ik me snel doorheen om dan weer langs de borden te gaan. Nu,
op oudere leeftijd, is het zwoegen geblazen. Toen de kruitdampen bij mijn opening waren
opgetrokken zag ik al een witte koning in zijn uppie op het midden van het bord staan bij
Roger, die voor de 1-0 had gezorgd. Op het bord er naast stond de zwarte koning van Sanne in
het midden van het bord ten teken dat hij gewonnen had. Toen ik langs de borden liep had ik
een interessante stelling bij Sanne gezien, die hij dus netjes naar winst had gespeeld. Simeon,
met zwart op bord.2, had een tactische stelling, die er interessant uit zag. Na de wedstrijd
meldde hij dat hij een pion was achter geraakt en toen zijn tegenstander dacht een tweede pion
te winnen won Simeon een kwaliteit. Ja schaken is vaak hard werken. Dat zag ik ook naast me
bij Richard, die volgens mij in de opening tactisch verrast werd, waarna zwart zeker gelijk
spel kreeg, maar de partij was nog niet ten einde. Ik begreep achteraf dat Dmytro met een
destructive attack gewonnen had en ook zijn koning verscheen op het midden van het bord.
Martin kon ook zijn koning toevoegen. Zijn tegenstander wou in een gelijke stelling slim zijn
in tijdnood en kreeg de overbekende deksel op zijn neus: 4-0 En toen had ik het initiatief naar
me toegetrokken in mijn partij en zag aan onze kant 4 koningen op het midden van het bord
staan. In de verte zag ik Cor met zijn tegenstander een stelling analyseren. Zijn koning stond
nog niet midden op het bord, maar hij had wel gewonnen. Voor de wedstrijd had Cor
opgemerkt dat hun beste speler vaak op bord 2 of 3 speelde en even heb ik overwogen om Cor
en Martin van bord te wisselen, maar eigenlijk houd ik niet van wisselen op het laatste
moment. Noem het bijgeloof. Het bleek ook niet nodig, want hun sterkste speler deed niet
mee. Zelf mocht ik de 7-0 aantekenen en toen was alleen Richard nog bezig in een dame-
eindspel met 1 pion meer. Volgens mij had hij kunnen winnen, maar hij koos het beroemde
halve ei en zo werd het 7 ½ - ½ Achteraf grapten we nog dat dat heel netjes was van Richard,
want bij een 8-0 eindstand zouden mensen kunnen denken dat de tegenstander niet op was
komen dagen. Met deze eindstand bleek dat er wel degelijk een wedstrijd was geweest.
Verslag van Frank van de Velpen.